Delen     Populaire blogs     Volgende blog »
Blog maken     Inloggen
_
Cookies op 50plusser.nl

50plusser maakt gebruik van cookies en daarmee vergelijkbare technieken. 50plusser gebruikt functionele en analytische cookies om u een optimale bezoekerservaring te bieden. Bovendien plaatsen derde partijen tracking cookies om u gepersonaliseerde advertenties te tonen en om buiten de website van 50plusser relevante aanbiedingen van 50plusser te doen. Ook worden er tracking cookies geplaatst door social media-netwerken.
Door op Akkoord te klikken gaat u hiermee akkoord.

Akkoord
 
Geen cookies


Klik hier voor meer informatie.
Fran's taal
Fran heeft zo haar eigen taal
_
Home__Weblog__Fotoblog__Videoblog__Foto's__Links__Gastenboek__Vrienden__Zoeken__Tip__Login
_

Welkom op mijn Weblog


Voor een verbindende communicatie is doofheid geen probleem. Die gaat van hart tot hart.



Mijn Profiel

fran
Ik ben nu offline

• Mijn profiel
• Privé bericht sturen
• Als vriend toevoegen

Toevoegen als weblog vriend



Zoeken in Google
_



Categorieën Overzicht




Laatste Weblog artikelen

Welke oogarts weet alles van D...
05 november 2021 15:44

Rollator Topro Olympos
01 november 2021 11:28

A.N.W.B.
25 oktober 2021 21:38

Geen parkinson rollator, de to...
23 oktober 2021 10:42

Wat is zo een leesbrilletje id...
14 oktober 2021 18:03




Fotoboeken


apenheul (3)
_
(8)
_



Weblog Vrienden


Hera
Van: hera

Jobenthes blogje
Van: Jobenthe

Nairam
Van: oortjes

Ben en alie mulder
Van: benenalie

Kiekie
Van: Kiekie

Bennekesblogje
Van: Benneke

Redsblog
Van: redone

Piekersels
Van: ChilaE

Blauwe vlinder
Van: Chrisje

Osingaschilderijen
Van: margriet63

Tharisis
Van: Tharisis

Mamsies weblog
Van: mamsie

Het leven in al zijn facetten
Van: marjolege

Suusenzo
Van: suzie123

Shojo
Van: shojo




Gastenboek berichten

Hans Kamphof
20 juni 2016 17:51
_
Lieve Fran, Wel wat laat maar alsnog gefeliciteerd met je verjaardag

Catharina
20 juni 2016 10:12
_
Ook hier proficiat met de mijlpaal. ook al werkt het weer niet mee, de zon zit in je......een fijne dag met je dierbaren en nog vele jaren in gezondheid. leve het leven. x Catharina

Gerard
20 juni 2016 09:00
_
Van harte gefeliciteerd met je verjaardag vandaag.




Watskeburt Op 50plusser.nl

Door jojo62 om 11:38
_
Jojo62 Online

Door anja46 om 11:37
_
Anja46 Online

Door NicolaasP om 11:32
_
NicolaasP Online

Door ramapi om 11:30
_
Nieuwe Foto van de dag geplaatst

Door anja46 om 11:30
_
Nieuwe Weblog reactie geplaatst

Door elvira om 11:27
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door Benneke om 11:27
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door elvira om 11:25
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst





_

Andere artikelen



Slechtziendheid vergt geduld

Alles went. Slechtziendheid ook. Dat kan ik na twee jaar beamen. Wel blijf ik soms tegen dingen aanlopen. Letterlijk of figuurlijk.


Een slechtziende loopt op zijn geheugen, heb ik al eerder geschreven. Dus is het belangrijk dat in mijn omgeving alles zo veel mogelijk op dezelfde plaats blijft staan. Op het werk blijft een plotseling verplaatste prullenbak gevaarlijk. Ik kijk altijd wat ver voor mij uit en zie dus niet wat zich direct voor mijn voeten bevindt. Mijn collega’s zijn hiervan op de hoogte en plaatsen prullenbakken alleen nog onder hun bureau. Probleempje opgelost.Wat ik telkens vergeet is mijn probleem met trappenlopen. Niets zo leuk als iets beklimmen, dus ik neem graag een sprintje naar boven. Geen enkel probleem, gaat altijd goed. Maar daarna moet ik ook weer naar beneden.Oei! Dat blijft moeilijk, want ik zie geen hoogteverschillen en bepalen waar de ene tree begint en de andere ophoudt is erg lastig. Als ik val, is het wanneer ik de trap afloop, niet de trap op. Een langdurig verstuikte voet is al maanden mijn deel.TV kijken gaat nog wel, maar ik mis een strook van ongeveer 1/3 aan de linkerkant van het beeld. Dus soms snap ik niet wat ik zie. Inmiddels weet ik wel dat ik dan even helemaal links moet kijken, dan wordt het vanzelf duidelijk. De teruggang in mobiliteit heeft wel zijn plek gekregen. Ik zou er nog steeds zo graag zelf op uit willen gaan met de auto, Boelie (de hond) naast me en dan lekker weg. Maar ik ben nu helemaal afhankelijk van bus en trein. Zelfstandig reizen met openbaar vervoer kan wel, maar als je ooit een auto hebt gehad, blijft het behelpen.Lezen wordt steeds moeilijker. Daar laat ik binnenkort naar kijken. Ik kan maar twee letters tegelijk herkennen, dus het duurt een tijdje voordat ik een woord helemaal in beeld heb. Ondertitels kan ik niet meer lezen. Films in het Engels of Duits kan ik goed volgen, maar alle andere talen stellen mij voor onoplosbare problemen. Mijn blindenstok beschouw ik als een goede vriend en een instrument dat mij helpt zelfstandig te bewegen. Ik kan me de eerste droom nog herinneren waarin ik mijn blindenstok bij me had. Het voelde als een moment van acceptatie.Wel blijft het lastig dat ik gezichten moeilijk herken. Ik krijg ze slecht in beeld en weet vaak niet wie ik tegenover mij heb. Dat mijn geheugen ook al enige beschadigingentjes heeft opgelopen, maakt dit extra moeilijk. Soms heb ik hulp nodig. Die vraag ik ook. “Hulp vragen die je nodig hebt, is een vorm van onafhankelijkheid”, zei mijn begeleider bij Sensis (=instituut voor blinden en slechtzienden.) Dat heb ik in gedachten met gouden letters boven mijn bed gehangen. Ik heb er bijvoorbeeld geen enkele moeite mee om iemand te vragen mij te helpen met oversteken. Het doet me niks.Vroeger had ik “horecahandjes” en kon ik bijna eindeloos serviesgoed stapelen. Nu durf ik nog maar twee kopjes koffie mee te nemen, één voor mezelf en één voor de ander, bijvoorbeeld mijn partner of een collega. Aan de ene kant een stap terug, aan de andere kant niet iets waar ik nu eindeloos van in de put kan zitten. Het kan me niet zo veel schelen.Slechtziendheid vergt geduld. Ik kan nog heel veel, het duurt alleen wat langer en kost meer moeite. Er zijn mensen in mijn omgeving die me hebben gezegd dat ze gek zouden zijn geworden, als hen was overkomen wat ik heb meegemaakt. Zo veel dingen niet meer kunnen. Nou, daar heb ik dus niet zo’n last van. Ik heb mijn blik (of wat daarvan over is) altijd gehouden op wat ik wél kan en waar ik ook met beperkingen slimme oplossingen voor kan vinden. Omzien in verlies is goed om zaken met open vizier onder ogen te zien. Maar vooruitkijken met zin in het leven is de stap die daarna moet volgen. Soms heb ik omgezien met verdriet en verbijstering en daarna weer vrolijk heel wat stappen gezet, blijmoedig, optimistisch en vol vertrouwen. Geschreven door Bas Meisters




Geplaatst op 28 augustus 2007 12:02 en 1735 keer bekeken



Deel dit artikel via:





_
R
eacties van leden


Je reactie
Naam   Gast
Reactie   
  _
Captcha_Beveiligingsvraag

Welk dier is dit?
_





_
Redone  
28 aug 2007 13:01
Hoi Bas, je hebt het heel mooi beschreven, ieder handicap vraagt om dingen anders te gaan doen, overal zijn oplossingen voor, het kan allemaal wat langer duren, en soms met pijn, maar je komt er.
Hartelijke groeten Ria

Willem.J.1  
28 aug 2007 16:11
Goed verhaal Bas. Het optimisme straalt ervan af. Ik denk ook dat, wat voor handicap je ook hebt, het de enige manier is om enigszins prettig door te leven. Ga je de nadruk leggen op wat je niet meer kan, krijg je het alleen maar moeilijker. Ik heb er bewondering voor hoe je er mee omgaat. “Hulp vragen die je nodig hebt, is een vorm van onafhankelijkheid” Deze zin ben ik je heel dankbaar voor en zal die dan ook onthouden en toepassen. Soms heb ik het daar moeite mee en probeer dan zelf iets, waarvan ik weet dat ik het niet kan, voor elkaar te krijgen, om tenslotte toch hulp te moeten vragen.
_





_
Fran  
02 sep 2007 15:58
Mooie column en zo ken ik je ook, maar zoals vandaag is alles buuuuh en zwelg ik in zelfmedelijden . Het is niet anders ,ik ben alleen mijn mannen zijn bij de club en ik zit hier beetje computeren en te eten .
Duidelijk mezelf te troosten ,ik vind het niet erg ,het is niet handig om te eten en de schade valt wel mee ,maar dan zit in in een cocon en bedenk ik why God Why ,ik lees gedichten en mooie dingen maar niets helpt .Ik ben boos op wat me overkomt ,het is geen oplossing hoor ik mensen roepen maar voor mij wel vandaag althans . Morgen weer een dag en nieuwe kansen . Maar jullie moeten ook weten dat het je soms zo kan overvallen en dat wil ik ook met jullie delen . Vindt me niet zielig ,ik heb van die dagen en dan moet het zo ! Ik kies er ook voor omdat ik vreselijk moe ben van een etentje op vrijdag en daar de gevolgen van moet dragen. Het komt goed ,ik heb alleen knuffellovies nodig liefs Fran .