Delen     Populaire blogs     Volgende blog Ľ
Blog maken     Inloggen
_
Cookies op 50plusser.nl

50plusser maakt gebruik van cookies en daarmee vergelijkbare technieken. 50plusser gebruikt functionele en analytische cookies om u een optimale bezoekerservaring te bieden. Bovendien plaatsen derde partijen tracking cookies om u gepersonaliseerde advertenties te tonen en om buiten de website van 50plusser relevante aanbiedingen van 50plusser te doen. Ook worden er tracking cookies geplaatst door social media-netwerken.
Door op Akkoord te klikken gaat u hiermee akkoord.

Akkoord
 
Geen cookies


Klik hier voor meer informatie.
Fran's taal
Fran heeft zo haar eigen taal
_
Home__Weblog__Fotoblog__Videoblog__Foto's__Links__Gastenboek__Vrienden__Zoeken__Tip__Login
_

Welkom op mijn Weblog


Voor een verbindende communicatie is doofheid geen probleem. Die gaat van hart tot hart.



Mijn Profiel

fran
Ik ben nu offline

• Mijn profiel
• Privť bericht sturen
• Als vriend toevoegen

Toevoegen als weblog vriend



Zoeken in Google
_



CategorieŽn Overzicht




Laatste Weblog artikelen

Welke oogarts weet alles van D...
05 november 2021 15:44

Rollator Topro Olympos
01 november 2021 11:28

A.N.W.B.
25 oktober 2021 21:38

Geen parkinson rollator, de to...
23 oktober 2021 10:42

Wat is zo een leesbrilletje id...
14 oktober 2021 18:03




Fotoboeken


(8)
_
apenheul (3)
_



Weblog Vrienden


Hera
Van: hera

Jobenthes blogje
Van: Jobenthe

Nairam
Van: oortjes

Ben en alie mulder
Van: benenalie

Kiekie
Van: Kiekie

Bennekesblogje
Van: Benneke

Redsblog
Van: redone

Piekersels
Van: ChilaE

Blauwe vlinder
Van: Chrisje

Osingaschilderijen
Van: margriet63

Tharisis
Van: Tharisis

Mamsies weblog
Van: mamsie

Het leven in al zijn facetten
Van: marjolege

Suusenzo
Van: suzie123

Shojo
Van: shojo




Gastenboek berichten

Hans Kamphof
20 juni 2016 17:51
_
Lieve Fran, Wel wat laat maar alsnog gefeliciteerd met je verjaardag

Catharina
20 juni 2016 10:12
_
Ook hier proficiat met de mijlpaal. ook al werkt het weer niet mee, de zon zit in je......een fijne dag met je dierbaren en nog vele jaren in gezondheid. leve het leven. x Catharina

Gerard
20 juni 2016 09:00
_
Van harte gefeliciteerd met je verjaardag vandaag.




Watskeburt Op 50plusser.nl

Door el58 om 17:59
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door Kamala om 17:58
_
Kamala Online

Door LadyLely om 17:56
_
LadyLely Online

Door el58 om 17:54
_
El58 Online

Door Catja10 om 17:52
_
Catja10 Online

Door marlie49 om 17:50
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door marlie49 om 17:49
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door Loezie om 17:47
_
Loezie Online





_

Andere artikelen



Sprakeloos


Over ons harmonium ligt nu het borduursel van mijn tante

Nog steeds ben ik sprakeloos. Ik kijk naar de spullen die ik gisteren gekregen heb van mijn tante, haal me het gesprek en ons samenzijn weer voor de geest en word opnieuw overweldigd. Liefde is een kracht die ons wil doen vasthouden, loslaten gaat moeilijk.


We kregen de afgelopen week een onverwacht telefoontje. Mijn tante wilde graag dat we langskwamen. Ze gaat misschien verhuizen en vroeg zich af of wij belangstelling voor wat spullen hadden. Of we wel zelf willen zorgen voor wat lekkers, want zij is inmiddels zo slecht ter been dat ze moeilijk meer zelf naar de bakker kan. We maakten een afspraak en gingen gisteren naar haar toe. Met vruchtentaart en een spuitbus slagroom.

Het weerzien was allerhartelijkst en voor mij ook emotioneel. Natuurlijk weet ik dat het qua gezondheid niet echt goed met haar gaat, maar er is tegelijkertijd niets levensbedreigends aan de hand. Ze heeft alleen diverse kwalen die je kunt toeschrijven aan haar behoorlijk gevorderde leeftijd.

We kregen koffie en genoten van het gebak. Terwijl ze de koffie zette liet ze ons in de keuken wat spullen zien die ze ons aanbood. We gingen er nog niet op in en wilden eerst gezellig wat bijpraten en weten hoe het met haar is.

Wat ik hoorde raakte me diep. Een tante is wat anders dan je moeder, maar deze tante is mij heel dierbaar. Ze was zo kwetsbaar, zo fragiel, zo lief, maar ook zo eerlijk, waarheidsgetrouw, oprecht. Wat ze ons vertelde was zo raak dat het alleen van mensen met heel veel levenswijsheid kan komen.

Toen gingen we over op de spullen. In haar keuken liet ons wat dingen zien. Maar daar hing ook iets wat mij altijd gefascineerd heeft. Ik vroeg ernaar en ze bood het me meteen aan. Is dit nu doortrapte hebberigheid? Nee, hield ik mezelf voor. Het gaat mij niet om de financiële, maar puur om de emotionele waarde.

Ze had nog een verrassing voor me. Ze kwam met een zelf geborduurde lap die altijd over haar piano lag. ‘Ik weet dat jij daar als kind al zo van onder de indruk was. Dat je die zo mooi vond. Nu wil ik graag dat jij hem meeneemt.’ Ik stond even perplex, maar toevallig hebben wij sinds kort een harmonium dus er was meteen een bestemming voor. Alsof het zo moest zijn.

Vlak voor het afscheid ging ik naar de WC. Daar zag ik opnieuw het schilderij waar ik vanaf mijn allereerste kindertijd zo van hield. Ik voelde de nodige schroom, maar met dat schilderij zou ze me een enorm plezier doen. Dus vroeg ik ernaar en kreeg ook dat meteen mee. ‘Wat leuk dat jij dat mooi vindt’ zei ze. ‘Ik dacht dat ik de enige was die er wat in zag.’

Toen vertelde ze waarom het op de WC hing en ik wist zeker: ook bij ons komt dit schilderij op de WC te hangen.

Toch houd je dubbele gevoelens over van zo’n bezoek. Je voelt je zo hebberig. Alsof je op van alles uit bent. Maar dat was het helemaal niet. Vooraf heb ik nagedacht over wat mij het meest aan mijn tante doet denken. Dat waren dat ene bijzondere ding in de keuken en het schilderij op de WC. Daarom wilde ik die zo graag hebben.

Mijn tante heeft daar uit eigen beweging nog haar borduurwerk aan toegevoegd. De enkele andere spullen die we mee mochten nemen heeft ze ons helemaal uit eigen beweging aangeboden, daar hebben we niet om gevraagd. En hoe kon mijn tante weten dat die twee dingen mij zo dierbaar zijn, tenzij ik dat zelf kenbaar maak?

Nu zit ik thuis en kijk naar wat ze ons gegeven heeft. Ik ben opnieuw heel erg onder de indruk, maar dan vooral om onze ontmoeting van gisteren. Ik wil haar helemaal niet kwijt, maar het voelde een beetje als een afscheid. Dat hoeft helemaal niet het eeuwig vaarwel te zijn. De mogelijke verhuizing zal hoe dan ook een ingrijpende verandering in haar leven zijn en dan zal er een plek die sinds mijn kleutertijd zo vertrouwd is geweest, definitief voorbij zijn. Nu ben ik ineens weer sprakeloos…

Geschreven door Bas Meisters



Close up


Er staan vogels en bloemen op














Geplaatst op 06 juni 2009 11:32 en 2072 keer bekeken



Deel dit artikel via:





_
R
eacties van leden


Je reactie
Naam   Gast
Reactie   
  _
Captcha_Beveiligingsvraag

Welk dier is dit?
_





_
Franslj.1  
06 jun 2009 11:52
Pracht verhaal, Bas en alle 'spullen' op de juiste plek en bij de juiste personen terechtgekomen. Geeft voldoening, dunkt me, voor je tante én voor jullie.. Groet.. franslj.

Fran  
07 jun 2009 23:44
Hi Bas voor je tante natuurlijk fijn dat ze je dit Nu allemaal persoonlijk nog kan geven. Leuk ook het borduursel op het harmonium. Heeft zo moeten zijn ,denk ik ook. Je weet het hé ,het is leuker te Geven dan te Ontvangendus je tante kwam helemaal aan haar trekken en jij dus ook.
Mooi ......inderdaad sprakeloos.
_