Delen     Populaire blogs     Volgende blog Ľ
Blog maken     Inloggen
_
Cookies op 50plusser.nl

50plusser maakt gebruik van cookies en daarmee vergelijkbare technieken. 50plusser gebruikt functionele en analytische cookies om u een optimale bezoekerservaring te bieden. Bovendien plaatsen derde partijen tracking cookies om u gepersonaliseerde advertenties te tonen en om buiten de website van 50plusser relevante aanbiedingen van 50plusser te doen. Ook worden er tracking cookies geplaatst door social media-netwerken.
Door op Akkoord te klikken gaat u hiermee akkoord.

Akkoord
 
Geen cookies


Klik hier voor meer informatie.
Fran's taal
Fran heeft zo haar eigen taal
_
Home__Weblog__Fotoblog__Videoblog__Foto's__Links__Gastenboek__Vrienden__Zoeken__Tip__Login
_

Welkom op mijn Weblog


Voor een verbindende communicatie is doofheid geen probleem. Die gaat van hart tot hart.



Mijn Profiel

fran
Ik ben nu offline

• Mijn profiel
• Privť bericht sturen
• Als vriend toevoegen

Toevoegen als weblog vriend



Zoeken in Google
_



CategorieŽn Overzicht




Laatste Weblog artikelen

Welke oogarts weet alles van D...
05 november 2021 15:44

Rollator Topro Olympos
01 november 2021 11:28

A.N.W.B.
25 oktober 2021 21:38

Geen parkinson rollator, de to...
23 oktober 2021 10:42

Wat is zo een leesbrilletje id...
14 oktober 2021 18:03




Fotoboeken


(8)
_
apenheul (3)
_



Weblog Vrienden


Hera
Van: hera

Jobenthes blogje
Van: Jobenthe

Nairam
Van: oortjes

Ben en alie mulder
Van: benenalie

Kiekie
Van: Kiekie

Bennekesblogje
Van: Benneke

Redsblog
Van: redone

Piekersels
Van: ChilaE

Blauwe vlinder
Van: Chrisje

Osingaschilderijen
Van: margriet63

Tharisis
Van: Tharisis

Mamsies weblog
Van: mamsie

Het leven in al zijn facetten
Van: marjolege

Suusenzo
Van: suzie123

Shojo
Van: shojo




Gastenboek berichten

Hans Kamphof
20 juni 2016 17:51
_
Lieve Fran, Wel wat laat maar alsnog gefeliciteerd met je verjaardag

Catharina
20 juni 2016 10:12
_
Ook hier proficiat met de mijlpaal. ook al werkt het weer niet mee, de zon zit in je......een fijne dag met je dierbaren en nog vele jaren in gezondheid. leve het leven. x Catharina

Gerard
20 juni 2016 09:00
_
Van harte gefeliciteerd met je verjaardag vandaag.




Watskeburt Op 50plusser.nl

Door CarlaBijtje om 17:27
_
CarlaBijtje Online

Door anna1951 om 17:24
_
Anna1951 Online

Door isabella55 om 17:22
_
Isabella55 Online

Door NicolaasP om 17:22
_
NicolaasP Online

Door Rina2 om 17:21
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door Marc om 17:21
_
Nieuw Weblog gastenboek bericht geplaatst

Door lucia51 om 17:19
_
Nieuwe Reactie geplaatst

Door wilkie om 17:17
_
Nieuwe Reactie geplaatst





_

Andere artikelen



Wachten werkt helend



Leed blijft niemand bespaart. Grillig zijn de spelingen van het lot en bij de verdeling van pijn is rechtvaardigheid ver te zoeken. Je krijgt het gevoel van een zich plotseling openende, gapende afgrond en met een duw in de rug stort je in volle vaart naar de bodem van een peilloze diepte. Aan het einde van deze vrije val van je emoties smak je keihard tegen de ruwe ondergrond, waarop niet een genadevolle dood volgt, maar een schrijnende pijn die nooit meer lijkt te verdwijnen. En dan?



Het is onthutsend hoe fragiel het menselijk bestaan feitelijk is. De plotselinge en ontijdige dood van een dierbare, verraad van mensen waar je intens van hield, de diagnose van een ernstige ziekte; gebeurtenissen zijn soms zo schokkend dat het leven ineens zijn zin lijkt te verliezen. Elk vertrouwen is weggeslagen en voor troost ben je onbereikbaar. Oneindig lijden begint als je de Hoop laat varen en daarmee het besef van tijdelijkheid verliest.
Tijd heelt alle wonden. Een holle frase waar je mensen die werkelijk ontroostbaar zijn niet mee aan moet komen. Want het perspectief van het einde van verdriet lijkt in zo’n geval haast een vorm van ontrouw aan wat verloren is gegaan. Alsof het besef van de eindigheid van het lijden gelijk staat aan vergeten waar je zo van hield.
Er bestaat een vorm van verdriet die alleen met wachten overgaat. Ik bedoel dit héél anders dan bovengenoemd spreekwoord. Wachten is een manier van jezelf bewaren. Dit ondergaan voelt als opgesloten zijn in een kale wachtruimte waar helemaal niets tot doordringt.
De wachtkamer is een voorstadium. Je verdriet verwerken en het een plaats geven begint pas daarna. Zolang je in de wachtruimte zit, gebeurt er ogenschijnlijk niets. Het leven lijkt in zijn zo geschonden vorm toch nog enigszins door te gaan en het is zelfs mogelijk dat je zakelijk nog net blijft functioneren.
Maar emotioneel glijdt alles langs je weg te en ben je nergens bereikbaar voor. Je bevindt je in de wachtkamer van het gevoelsvacuüm en daar zul je in moeten blijven, of je wilt of niet.
Voor je omgeving is deze vorm van lijden haast niet om aan te zien. Maar toch is dit wachten heilzaam en helend. Hoe zeer ook elke vordering lijkt uit te blijven, de wachtruimte is niet eeuwig maar eindig.
Soms gebeurt er iets, waardoor je met een schok tot de ontdekking komt dat de wachtkamer een deur heeft waardoor je naar buiten kunt. Voor je omgeving vormt dat een enorme opluchting, omdat je eindelijk ontwaakt uit je lethargische apathie en weer bereikbaar wordt voor je dierbaren.
Maar heel vaak verloopt dit proces zeer geleidelijk. Dan blijft de plotselinge doorbraak uit en vervaagt de wachtkamer langzaam, ongemerkt maar ook heel zeker. Alsof de wanden poreus worden en licht en geluid van buiten door de kieren in flarden weer tot je doordringen. Eerst nog heel verwarrend maar op den duur wat helderder en eenduidiger.
Dit komt omdat de Hoop werkzaam is in de wereld en God zijn geliefde zonen en dochters die genade altijd zal verlenen, ook al duurt het een tijd voordat je dit geschenk weer kunt aanvaarden. De wachtkamer kan weken, maanden en zelfs jaren duren, maar Gods Liefde is eeuwig en zit al die tijd ongemerkt naast je op de reservebank.
Als je op eigen kracht ineens of geleidelijk de wachtkamer kunt verlaten, is dat bijzonder. Geef jezelf de tijd in de wachtkamer, hoe lang die ook duurt. Maar soms glijdt verdriet af naar onvruchtbaar zelfmedelijden of kil cynisme. Dit zijn verkeerde vormen van zelfbescherming. Dan - en pas dan - is het tijd voor een de confrontatie door iemand die je desnoods hardhandig wakker schudt.

Geschreven door Bas Meisters





Geplaatst op 24 augustus 2008 18:00 en 2333 keer bekeken



Deel dit artikel via:





_
R
eacties van leden


Je reactie
Naam   Gast
Reactie   
  _
Captcha_Beveiligingsvraag

Welk dier is dit?
_





_
Franslj.1  
02 jun 2007 22:31
De beweging en de stilstand in verdriet heb je hier heel helder onder woorden kunnen brengen, Bas.
Wegkijken van verdriet leidt naar uitstel van beleven.
Erin rondkijken, vanuit de wachtkamer, ceëert openingen en "achter me laten" van verdriet.
Bedankt...franslj

BasMeisters  
02 jun 2007 22:48
Beste Franslj, dit was mijn antwoord op jouw prikkelende vraag over mijn eerdere column, "De donkere nacht". Bedankt voor je reactie. Bas Meisters
_





_
CorrieS  
24 aug 2008 19:26
Heel goed geschreven, heb het 2x gelezen, het is allemaal zo waar!
Voor de mensen eromheen is het vaak ook wachten tot die deur weer open gaat. Dank je wel, liefs van Corrie

Chrisje  
24 aug 2008 22:42
Hallo Bas, Dit heb je mooi omschreven Bas! Nog een mooie zondagavond, Chrisje
_