Delen     Populaire blogs     Volgende blog Ľ
Blog maken     Inloggen
_
Cookies op 50plusser.nl

50plusser maakt gebruik van cookies en daarmee vergelijkbare technieken. 50plusser gebruikt functionele en analytische cookies om u een optimale bezoekerservaring te bieden. Bovendien plaatsen derde partijen tracking cookies om u gepersonaliseerde advertenties te tonen en om buiten de website van 50plusser relevante aanbiedingen van 50plusser te doen. Ook worden er tracking cookies geplaatst door social media-netwerken.
Door op Akkoord te klikken gaat u hiermee akkoord.

Akkoord
 
Geen cookies


Klik hier voor meer informatie.
Fran's taal
Fran heeft zo haar eigen taal
_
Home__Weblog__Prikbord__Fotoblog__Videoblog__Foto's__Links__Gastenboek__Vrienden__Zoeken__Tip__Login
_

Welkom op mijn Weblog


Voor een verbindende communicatie is doofheid geen probleem. Die gaat van hart tot hart.



Mijn Profiel

fran
Ik ben nu offline

• Mijn profiel
• Privť bericht sturen
• Als vriend toevoegen

Toevoegen als weblog vriend



Zoeken in Google
_



CategorieŽn Overzicht




Laatste Weblog artikelen

Welke oogarts weet alles van D...
05 november 2021 15:44

Rollator Topro Olympos
01 november 2021 11:28

A.N.W.B.
25 oktober 2021 21:38

Geen parkinson rollator, de to...
23 oktober 2021 10:42

Wat is zo een leesbrilletje id...
14 oktober 2021 18:03




Fotoboeken


(8)
_
apenheul (3)
_



Weblog Vrienden


Hera
Van: hera

Jobenthes blogje
Van: Jobenthe

Nairam
Van: oortjes

Ben en alie mulder
Van: benenalie

Kiekie
Van: Kiekie

Bennekesblogje
Van: Benneke

Redsblog
Van: redone

Piekersels
Van: ChilaE

Blauwe vlinder
Van: Chrisje

Osingaschilderijen
Van: margriet63

Tharisis
Van: Tharisis

Mamsies weblog
Van: mamsie

Het leven in al zijn facetten
Van: marjolege

Suusenzo
Van: suzie123

Shojo
Van: shojo




Gastenboek berichten

Hans Kamphof
20 juni 2016 17:51
_
Lieve Fran, Wel wat laat maar alsnog gefeliciteerd met je verjaardag

Catharina
20 juni 2016 10:12
_
Ook hier proficiat met de mijlpaal. ook al werkt het weer niet mee, de zon zit in je......een fijne dag met je dierbaren en nog vele jaren in gezondheid. leve het leven. x Catharina

Gerard
20 juni 2016 09:00
_
Van harte gefeliciteerd met je verjaardag vandaag.




Watskeburt Op 50plusser.nl

Door xxmokum om 20:39
_
Xxmokum Online

Door Rob1949 om 20:39
_
Rob1949 Online

Door barth. om 20:36
_
Barth. Online

Door sammie49 om 20:33
_
Sammie49 Online

Door Joeska56 om 20:21
_
Joeska56 Online

Door redone om 20:13
_
Redone Online

Door SiebevanderBij om 20:08
_
Nieuwe Reactie geplaatst

Door SiebevanderBij om 20:07
_
Nieuwe Reactie geplaatst





_

Andere artikelen



Hotel Alaska: toneel in oogstrelende gebarentaal

Een man en een vrouw worden vermist. Iets deed hen een andere kant op lopen. Zo ver, dat verder lopen niet raadzaam was. Dan nemen ze hun toevlucht tot een hotel. Hotel Alaska. Waar het nieuwe leven begint en het oude vergeten wordt. Of niet. Per jaar verdwijnen er 16.000 mensen en negentig procent is binnen een week weer terecht. Tien procent wordt nooit meer teruggevonden. In ‘Hotel Alaska’ worden de wetten van tijd en ruimte getart.


Hotel Alaska wordt gespeeld door een dove acteur en een horende actrice. De voorstelling van 9 februari 2008 vond plaats in de Steigerzaal van theater de Lindenberg in Nijmegen. Het toneelstuk is geschikt voor doof én horend publiek en dat was ook precies wat er aan toeschouwers in de zaal zat.

De bezoeker wordt het door de losse verhaallijn van Hotel Alaska niet gemakkelijk gemaakt. Het decor is uitermate sober, meer dan twee aflopende plateaus staan er niet op het podium. Wel worden de handelingen ondersteund door filmbeelden, foto’s, geluiden en muziek. Samen met het gesproken woord en de gebarentaal mag dit dus met recht een geïntegreerde, multimediale voorstelling heten.

De actie bestaat uit ogenschijnlijk losse sketches en, beelden en pantomimes waar de toeschouwer zelf de rode draad in moet zoeken. Er zijn meerdere interpretaties mogelijk, maar ik heb gezocht naar een visie die alle aangereikte puzzelstukjes samenvoegt tot een coherent totaalbeeld.

Hotel Alaska gaat op abstract niveau over ontsnappen. Weg van het dagelijks bestaan, de daarbij behorende verantwoordelijkheden en je maatschappelijke identiteit. Wie ben je werkelijk? Wordt dat bepaald door je functie op het werk, je relaties of je sociaal netwerk? Of door je eigen innerlijk?

De voorstelling begint met filmbeelden van mensen in de stad, die langzaam maar zeker de eenzaamheid opzoeken. De twee acteurs komen terecht in Hotel Alaska, waar zij een kamer hebben. Haar lukt het niet om de sleutel plat te laten liggen, hem om een advertentie uit de krant te knippen. Falen in het simpele als allegorie voor maatschappelijk mislukken en het gevoel van vervreemding.

Dan worden er enkele parabels verteld. De acteur gebaart, de actrice “leest” ze hardop voor en maakt de voorstelling zo toegankelijk voor wie gebarentaal niet of onvoldoende beheerst. Één van de verhalen beschrijft het verlangen om te ontsnappen. Een ander verhaal gaat over een vrouw die in haar mobiele telefoon alleen nog nummers heeft van bedrijven. Niemand weet meer wie zij is en dat zij bestaat. Dat is het moment waarop zij verdwijnt.

Maar staat verdwijnen gelijk aan ontsnappen? De dove acteur vertelt de mop van de ijsbeer die niet begrijpt dat zijn vader, moeder en grootouders ook ijsbeer waren en hij het zelf tóch zo koud heeft. Een leuke mop, maar in deze context ook een vingerwijzing dat je eigen identiteit je achtervolgt tot het einde van de aarde, tot Hotel Alaska aan toe. Je kunt niet ontsnappen aan jezelf. Je identiteit is méér dan je diepste innerlijk gevoel. Het individu wordt mede bepaald door zijn sociaal, functioneel en maatschappelijk netwerk. Daaruit ontsnappen is een schier onmogelijke opgave.

Dat was de boodschap die ik uit Hotel Alaska trok. De voorstelling eindigt met een foto van de actrice die de trap naar een station afloopt. Verdwijnt zij of keert zij na haar verblijf in Hotel Alaska terug naar de bewoonde wereld? Zoals het een artistieke productie betaamt, wordt het antwoord op deze vraag aan de toeschouwer gelaten.

Wat Hotel Alaska tot een feest maakt is de wijze waarop gebarentaal toegankelijk wordt gemaakt. Ik kon in de voorstelling eindeloos genieten van de schoonheid daarvan. Vooral toen ‘Irgendwie, irgendwo, irgendwann van Nena en Kim Wilde werd gespeeld. De actrice maakte de gebaren bij. Het visuele woord voegt een extra dimensie toe aan de tekst.

In de voorstelling werd het probleem van communicatie even aangestipt. Op één punt heeft gebarentaal een streepje voor op het gesproken woord: het hele lichaam wordt gebruikt en er wordt veel meer gewerkt met gezichtsexpressies, wat de gemoedstoestand in gebarentaal veel duidelijker maakt. Daarom is het zo mooi. Gebarentaal is oogstrelend.

Geschreven door Bas Meisters


Image and video hosting by TinyPic


Artikel links



Geplaatst op 09 februari 2008 23:44 en 1601 keer bekeken



Deel dit artikel via:





_
R
eacties van leden


Je reactie
Naam   Gast
Reactie   
  _
Captcha_Beveiligingsvraag

Welk dier is dit?
_





_
Fran  
10 feb 2008 00:01
Goh Bas bijzonder dat je hier naar toe bent geweest . Mooi stuk heb je geschreven en je hebt natuurlijk weer veel gebaren bijgeleerd of niet?
Fijne avond nog liefs FRan .

BasMeisters  
10 feb 2008 00:09
Ja Fran, het was leerzaam, maar de nieuwe gebaren ben ik eigenlijk ook alweer vergeten. Ooit komt het hopelijk, maar nu moet ik nog veel leren.
_